KALENDARIUM
STRONA GŁÓWNA
 

Kalendarium 1921 - 1940

1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1926, 1927, 1928, 1929, 1930
1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, 1939, 1940

Kalendarium z innych lat
1881 - 1900
1901 - 1920
1941 - 1960
1961 - 1970
1971 - 1980
1981 - 1990
1991 - 2000
 

1921

1922

1923

1924

1925

10 maja 1925
Wprowadzono bilety abonamentowe 5-cio i 10-cio przejazdowe, a wraz z nimi szczypce dla konduktorów do ich kasowania.
 

lipiec-sierpień 1925
Prowadzono prace przy elektryfikacji linii ozorkowskiej na odcinku Zgierz - Ozorków.
 

W 1925 roku zmieniono niektóre nazwy ulic i placów, którymi jeździły tramwaje:
- Dzielna na Narutowicza
- Średnia na Pomorska
- Pańska na Żeromskiego (wniosek Prezydium Rady Miejskiej z 26 listopada 1925 r.)
- Zarzewska na Napiórkowskiego
- Górny Rynek na pl. Reymonta
 

1926

1927

6 sierpnia 1927
Rozpoczął się strajk tramwajarzy, który potrwał do 16 sierpnia.
 

21 sierpnia 1927
Oddano do użytku nowe trasy tramwajowe w następujących ulicach:
Kilińskiego (na odcinku: Główna - Przejazd)
Przejazd (na odcinku: Kilińskiego - Przędzalniana)
 

21 sierpnia 1927
Uruchomiono nową linię tramwajową nr 14.
 

"Rozwój" - 31.08.1927 r.
 

23 października 1927
Oddano do eksploatacji nowy odcinek trasy tramwajowej w ul. Przejazd od ul. Piotrkowskiej do ul. Kilińskiego.
Uruchomiono nową linię tramwajową nr 15.
 

1928

21 czerwca 1928
Oddano do eksploatacji nowy odcinek trasy tramwajowej na ulicy Dąbrowskiej (odcinek: RZgowska - Kilińskiego)
 

lipiec 1928
Budowa tras tramwajowych na ulicach Pomorskiej, Kątnej i Wólczańskiej.
 

sierpień 1928
Budowa II zajezdni KEŁ przy zbiegu ulic Kilińskiego i Dąbrowskiej.
 

9 października 1928
Na wniosek wiceprezydenta Łodzi polecono dyrekcji KEŁ powtórzyć okólnik, zabraniający przewożenia tramwajami pijanych i niechlujnie ubranych pasażerów.
 

październik 1928
Wprowadzono do eksploatacji wagony silnikowe Simmering II. Były to pierwsze wagony z podświetlanymi kominkami dachowymi na numer linii.
 

16 października 1928
Strajk tramwajarzy
 

16 listopada 1928
Oddano do użytku nowe trasy tramwajowe w następujących ulicach:
Napiórkowskiego (odcinek: Kilińskiego - Tatrzańska)
Kilińskiego i Franciszkańska (odcinek: Narutowicza - Brzezińska)
Czerwona (odcinek: Piotrkowska - Wólczańska)
Wólczańska (odcinek: Czerwona - Kątna)
Kątna (odcinek: Wólczańska - Towarowa)
Kilińskiego (odcinek: Dąbrowska - Napiórkowskiego)
Przejazd (odcinek: Przędzalniana - Zagajnikowa)
Zagajnikowa (odcinek: Przejazd - Rokicińska)
 

13 grudnia 1928
Na posiedzeniu rady miejskiej w Łodzi zmieniono nazwy ulic:
Wschodnia na Józefa Piłsudskiego
Aleksandrowska na Bolesława Limanowskiego
Konstantynowska na 11 Listopada
 

24 grudnia 1928
Około godz. 10.00 po uroczystej mszy św. w zajezdni przy ul. Tramwajowej nastąpiło uroczyste odsłonięcie tablicy pamiątkowej z okazji 30-lecia KEŁ, ufundowanej przez pracowników i urzędników KEŁ. (Tablica znajduje się obecnie w zbiorach MKM MPK-Łódź).
 

1929

1 lipca 1929
Oddano do użytku trasę z Konstantynowa Łódzkiego do Lutomierska. Trasa do 1931 r. kończyła się przed rzeką Ner.
 

lipiec 1929
KEŁ wprowadziła do eksploatacji wagony doczepne "Sanok".
 

W 1929 r. Minister Komunikacji określił maksymalną szybkość wagonów tramwajowych w miastach. Na wąskich ulicach lub o dużym natężeniu ruchu do 30 km/h, na pozostałych ulicach do 40 km/h.
 

1930

10 sierpnia 1930
KEŁ otrzymała dyplom honorowy Ministra Komunikacji (KUHN) na Międzynarodowej Wystawie Komunikacji i Turystyki w Poznaniu za całokształt działalności oraz projekt rozjazdu (zwrotnicy). Dyplom znajduje się w zbiorach MKM MPK-Łódź.
 

1931

11 lutego 1931
Tramwajarze - związkowcy wysunęli żądanie wprowadzenia stołków dla motorniczych oraz przesłaniania pomostów z jednej strony. Zarząd Spółki na posiedzeniu w dniu 20.02.1931 r. polecił Dyrekcji, aby przeanalizowała prośbę wprowadzenia stołków, natomiast oddaliła żądanie nt. zakrywania pomostów.
 

20 lutego 1931
Na wniosek pracowników Dyrekcja KEŁ wprowadziła w mundurach wykładane kołnierze.
 

15 kwietnia 1931
Zarząd Spółki KEŁ podjął pozytywną decyzję o przyznaniu emerytom KEŁ prawa do bezpłatnych przejazdów.
 

maj 1931
Oddano do użytku drugi tor na ul. Srebrzyńskiej od ul. Sobieskiego do ul. Letniej o długości 228 m.
 

27 lipca 1931
Decyzją Wojewody Łódzkiego zawieszono działalność Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego Pracowników Tramwajowych KEŁ w Łodzi.
 

22 września 1931
Na wniosek Magistratu w Zgierzu zmieniono nazwę przystanku “Adelhówek” na “Chełmy”. Źródłem tej decyzji była parcelacja lasu w Chełmach.
 

1932

17 stycznia 1932
Rozpoczął się dwunastodniowy strajk tramwajarzy.
 

13 października 1932
Zarząd Spółki KEŁ zatwierdził projekt Dyrekcji KEŁ o zwiększeniu średniej prędkości z 11,7 km/h do 13,2 km/h, przy jednoczesnym skasowaniu niektórych przystanków. Termin wprowadzenia tej zmiany pozostawiono do uznania Dyrekcji.
 

wrzesień 1932
Zmodernizowano i skanalizowano budynek ŁWEKD przy ul. Piotrkowskiej 77.
 

15 listopada 1932
Zarząd KEŁ podjął decyzję o budowie nowego odcinka trasy na ul. Kilińskiego od ul. Narutowicza do ul. Przejazd.
 

1933

13 czerwca 1933
Podjęto decyzję o przedłużeniu trasy tramwajowej na ul. Brzezińskiej do granic miasta. Projekt miał być zrealizowany na prośbę i za pieniądze ŁWEKD, w związku z przygotowaniami do budowy trasy do Brzezin. Projektu niezrealizowano.
 

29 sierpnia 1933
Rozpoczęto prace przy układaniu torów na ul. Kilińskiego od ul. Przejazd do Narutowicza.
 

26 listopada 1933
Oddano do użytku nowy odcinek torów na ul. Kilińskiego (od ul. Przejazd do Narutowicza), uruchamiając jednocześnie linię okólną "O".
 

1934

13 lutego 1934
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ m. in. odczytano i przyjęto do wiadomości pismo Magistratu m. Łodzi z dn. 29.01.1934 nr dz. 261/3/XI.34 oraz odpowiedź z dn. 31.01.1934 nr 680/413 w przedmiocie budowy nowej trasy na ul. Łagiewnickiej. Ustalono również, że przedłużenie trasy na ul. Narutowicza kończyć się będzie przy ul. Zagajnikowej.
 

1 kwietnia 1934
W związku z protokołem z poprzedniego posiedzenia Zarządu KEŁ postanowiono wprowadzić miesięczne bilety ulgowe dla urzędników państwowych i komunalnych w cenie 17,50 zł. Sprzedaż tych biletów odbywała się na podstawie legitymacji służbowej.
 

3 marca 1934
Powstał Klub Sportowy "Tramwajarz". Skromny lokal klubu mieścił się przy ul. Żwirki 4. W 1936 r. klub uzyskał nowy lokal z salą gimnastyczną przy ul. Piotrkowskiej 211.
 

5 lipca 1934
Oddano do eksploatacji nowe trasy tramwajowe w następujących ulicach:
- ul. Łagiewnicka od Bałuckiego Rynku do ul. Biegańskiego
- ul. Narutowicza od ul. Tramwajowej do ul. Zagajnikowej 
- ul. Składowa, węzeł przy Dworcu Fabrycznym
 

20 lipca 1934
Uruchomiono linię autobusową ŁWEKD na trasie: Łódź - Łask - Sieradz. Do jej obsługi zakupiono autobusy typu Saurer.
 

12 września 1934
Zmarł Karol Wilhelm Scheibler, w tym czasie z-ca przewodniczącego Zarządu ŁWEKD.
 

25 września 1934
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ podjęto m. in. decyzję o budowie poczekalni na krańcowkach "Narutowicza/Zagajnikowa" i "Łagiewnicka/Biegańskiego".
 

16 października 1934
Wyrażono zgodę na umieszczenie przez Zarząd Miejski w Łodzi koszów do odpadków na słupach tramwajowych.
 

13 listopada 1934
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ Dyrektor zakomunikował, że wobec zmniejszonej frekwencji w sezonie zimowym zmieniono częstotliwość kursowania pociągów z 10 min. na 12 min. W godzinach wzmożonego ruchu dodano specjalne pociągi i przyczepki.
 

1935

12 marca 1935
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ rozpatrywano podania w sprawie budowy trasy tramwajowej na Nowe Złotno. Ostatecznie z projektu zrezygnowano.
 

1 kwietnia 1935
Wprowadzono tygodniowe bilety abonamentowe 12-przejazdowe dla uczniów szkół powszechnych i średnich ogólnokształcących. Cena biletu: 1,40 zł.
 

W 1935 r. rozpoczęto budowę wiaduktu kolejowego na ul. Tramwajowej. Budowę prowadziła Warszawska Dyrekcja PKP. Udział Łodzi w kosztach budowy wyniósł 66%. Wiadukt oddano do użytku w 1937 r.

W 1935 r. wybudowano poczekalnie na krańcówkach tramwajowych "Narutowicza/Zagajnikowa", "Srebrzyńska/Letnia", "Łagiewnicka/Biegańskiego.
 

1936

1 lutego 1936
Wprowadzono dwa rodzaje biletów:
 - normalne, dwuprzejazdowe w cenie 45 gr. za dwa przejazdy.
 - ulgowe, jednoprzejazdowe z prawem przesiadania w cenie 15 gr.
 

5 marca 1936
W związku z okólnikiem nr 839 z dnia 5 marca 36 r. o wprowadzeniu biletów abonamentowych 100-przejazdowych zawiadomiono, że wymienione bilety sprzedawane będą podróżnym w ekspedycjach ruchu obu remiz (zaj. "Tramwajowa" i "Kilińskiego"), na posterunkach KEŁ oraz przez wszystkich kontrolerów i instruktorów. Cena biletu - 20 zł.
 

1 kwietnia 1936
Z powodu złego stanu torowiska wprowadzono ograniczenie prędkości do 20 km/h dla wagonów tramwajowych na odcinkach:
- ul. Kopernika od ul. Łąkowej do Dworca Kaliskiego
- ul. Narutowicza od ul. Skwerowej do ul. Tramwajowej
Ograniczenie zniesiono 8 czerwca 1936 r. po przeprowadzonych naprawach.
 

29 sierpnia 1936
Zmarł Alfred Biederman, jeden z twórców obu przedsiębiorstw tramwajowych w Łodzi, wieloletni Prezes rad nadzorczych KEŁ i ŁWEKD.
 

11 września 1936
Z uwagi na przemakające kable elektryczne w wagonach wydano zarządzenie, w którym nakazuje się konduktorom zwracać baczną uwagę na zamykanie okien podczas deszczu.
 

22 września 1936
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ odczytano podania związkowców z dn. 12.09.1936 r., z prośbą o wprowadzenie w tramwajach stołków do siedzenia dla motorniczych.
 

26 października 1936
Tytułem próby wprowadzono przenośne stołki, w które wyposażono pociągi linii 6. W zarządzeniu powiadomiono, że w wagonie silnikowym stołek będzie jeden i po przyjeździe na krańcówkę motorniczy powinien go przenieść wraz z narzędziami na przeciwny pomost. Za stołki są odpowiedzialni motorniczowie.
 

7 grudnia 1936
Wprowadzono w drzwiach specjalne zapory (atrapy, kratki) zabezpieczające. Jednocześnie poinformowano, że zapory te podczas ruchu pociągów powinny być zamknięte, a na przystankach otwierane. Motorniczowie i konduktorzy powinni zwracać uwagę, by po wejściu lub wyjściu podróżnych zapora była zamknięta. Na krańcówkach należy zapory odpowiednio przełożyć. Zabrania się surowo czynienia podróżnym wymówek z powodu nie zamykania zapór.
 

15 grudnia 1936
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ odczytano i podpisano protokół przyjęcia nowego torowiska na ul. Radwańskiej (od ul. Żeromskiego do Inżynierskiej). Dodatkowo na odcinku od Żeromskiego do Wólczańskiej ułożono drugi tor.
 

W 1936 r. na przystankach pojawiły się kosze na śmieci. Zostały one umieszczane z inicjatywy wiceprezydenta Łodzi.
 

1937

styczeń 1937
ŁWEKD uruchomiły podmiejską linię autobusową z Łodzi do Piotrkowa Trybunalskiego.
 

16 marca 1937
Wprowadzono stołki dla motorniczych. W związku z tym wydano specjalne zarządzenie, w którym określono w jakich okolicznościach i gdzie zabrania się korzystania z nich motorniczym.
1. Przy przejeżdżaniu przez ulice i place, gdzie ruch kołowy jest ożywiony, a jazda wymaga zwiększonej uwagi i ostrożności.
2. Na przystankach, gdzie motorowi obowiązani są wyglądać czy wszyscy podróżni weszli lub wyszli z wagonu.
3. Od godz. 7 do 19 bez względu na nasilenie ruchu, na niżej wymienionych odcinkach ulic:
-  Zgierska i Piotrkowska (od B.Rynku do 6-go Sierpnia)
-  Brzezińska (od pl. Kościelnego do Marysińskiej)
-  Pomorska  (od pl. Wolności do Kilińskiego)
-  Narutowicza (od Piotrkowskiej do Kilińskiego)
-  Przejazd (od Piotrkowskiej do Kilińskiego)
-  Andrzeja (od Piotrkowskiej do Gdańskiej)
-  Główna (od Piotrkowskiej do Targowej)
-  Napiórkowskiego (od pl. Reymonta do Kilińskiego)
-  Franciszkańska - (od Brzezińskiej do Pomorskiej)
-  Kilińskiego (od Pomorskiej do Wigury)
-  11-go Listopada (od pl. Wolności do Gdańskiej)
 

czerwiec 1937
ŁWEKD uruchomiły linię autobusową na trasie: Łódź - Łagiewniki - Zgierz.
 

sierpień 1937
ŁWEKD uruchomiły linię autobusową na trasie: Piotrków Trybunalski - Wadlew - Szadek
 

12 sierpnia 1937
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ rozpatrzono pismo Zarządu Miejskiego wraz z załączonym odpisem pisma Polskiego Radia w Łodzi w sprawie przedłużenia trasy tramwajowej na ul. Narutowicza do ul. Konstytucyjnej.
Z uwagi na fakt, iż ulica na tym odcinku nie była jeszcze utwardzona oraz nie rozpoczęto tam jeszcze budowy gmachu Polskiego Radia, projekt uznano za nieaktualny i sprawę odłożono do rozpatrzenia w późniejszym terminie.
 

14 września 1937
Na ul. Żeromskiego przed bramą główną szpitala ustawiono przystanek tramwajowy "na żądanie".
 

17 września 1937
Z uwagi na zbyt blisko położone obok siebie łuki na skrzyżowaniu ul. Radwańskiej i ul. Żeromskiego, zachodziła możliwość otarcia się wagonów podczas mijania. W związku z tym wprowadzono dla linii "O" i 6 zakaz mijania się na wspomnianych łukach.
 

24 listopada 1937
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ m. in. rozpatrzono pisma Zarządu Miejskiego w Łodzi na temat budowy trasy tramwajowej na Nowe Złotno i wydłużenia trasy na ul. Napiórkowskiego - do toru kolejowego. Oba projekty oddalono.
 

1938

5 marca 1938
W niżej podanych punktach umieszczono na sieci przerywacze sekcyjne:
- ul. 11 Listopada przy straży pożarnej
- ul. 6 Sierpnia przy ul. Piotrkowskiej
- ul. Andrzeja przy ul. Piotrkowskiej
- ul. Piotrkowskiej przy ul. Żwirki
- ul. Kilińskiego przy ul. Głównej
- ul. Radwańska przy ul. Piotrkowskiej
- ul. Narutowicza przy ul. Tramwajowej
Miejsca te zostały oznaczone tablicami ostrzegawczymi i ze względu na bezpieczeństwo polecano przejeżdżać omawiane punkty bezwzględnie z wyłączonym prądem (korba nastawnika w pozycji "0")
 

17 marca 1938
Zarząd KEŁ złożył ofertę w warszawskiej firmie Lilpop, Rau & Lowenstein na dostawę nowych wagonów silnikowych Lilpop III i doczepnych Lilpop III.
 

11 maja 1938
Z uwagi na zbyt blisko położone obok siebie łuki na ul. Kątnej przy krańcówce, zawadziły się dwa wagony podczas mijania. W związku z tym wprowadzono zakaz mijania się na wspomnianych łukach.
 

29 lipca 1938
Przypomniano o stosowaniu się do rozporządzenia Ministra Komunikacji z dnia 6 września 1929 r. w sprawie przepisów o ruchu tramwajów w miastach. Pociągi tramwajowe mogły składać się najwyżej z trzech wagonów (łącznie z silnikowym). W razie konieczności natury technicznej, np. doczepianie wozów uszkodzonych, dopuszczalny był większy skład pociągu - nie przekraczający jednak pięciu wozów razem z silnikowym.
 

18 sierpnia 1938
Podano do wiadomości, że w najbliższych dniach zostaną wprowadzone służbowe rozkłady jazdy w metalowych ramkach. Rozkłady wydawano motorniczym przy wyjeździe razem z zegarami na czas służby. Za zegar i stan rozkładu odpowiadał materialnie motorniczy.
 

28 sierpnia 1938
Podano do wiadomości, że światło zielone zapalone w tramwajach przy zjeździe do II zajezdni, zostaje zmienione na niebieskie. Światło czerwone wskazujące kierunek zjazdu do I zajezdni pozostaje bez zmian.
 

1939

16 stycznia 1939
Zgodnie z zarządzeniem Naczelnika Ruchu z dnia 16 stycznia 1939 r. wprowadzono dla motorniczych i konduktorów instrukcję o postępowaniu podczas OPL (Obrona przeciwlotnicza).
 

16 lutego 1939
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ postanowiono zakupić place w okolicach pl. Niepodległości, pl. Wolności lub ul. 11 Listopada w celu zainstalowania podstacji.
Rozpatrzono pismo Zarządu Miejskiego z dnia 8 lutego 1939 r. w sprawie budowy nowych torów na ul. Narutowicza, na odcinku od ul. Zagajnikowej do ul. Konstytucyjnej.
 

13 kwietnia 1939
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ postanowiono o budowie nowych tras w następujących miejscach:
- od ul. 11 Listopada przez al. Unii do granic miasta (dokładny przebieg trasy miano ustalić z Zarządem Miejskim w Łodzi)
- przedłużenie trasy w ul. Łagiewnickiej od ul. Biegańskiego do granic miasta (ok. 750 m)
 

24 maja 1939
Wprowadzono do eksploatacji pierwszy wagon silnikowy typu Lilpop III.

22 czerwca 1939
Na posiedzeniu Zarządu KEŁ odroczono wszelkie decyzje w związku z planowaną budową nowych tras tramwajowych.
 

1 września 1939
Wprowadzono w życie zarządzenie Naczelnika Ruchu z dnia 1 września 1939 r.:
W związku ze stałym pogotowiem OPL (Obrona przeciwlotnicza) zarządzam, by każdy konduktor obejmujący służbę na pociągu, w remizie czy też na linii sprawdził, czy w obejmowanym wozie znajduje się odpowiednia ilość papieru do zaciemniania światła.
 

3 września 1939
Wprowadzono w życie zarządzenie Naczelnika Ruchu z dnia 3 września 1939 r.:
Od godz. 18:00 podczas zarządzonego alarmu lotniczego konduktorów i motorowych obowiązuje następująca instrukcja:
1) Po usłyszeniu alarmu lotniczego motoroniczy zatrzymuje natychmiast pociąg samodzielnie, gdyż prąd w maszynowni wyłączony nie będzie.
2) Po zatrzymaniu pociągu konduktor zwraca się do podróżnych z oświadczeniem, że mimo zarządzonego alarmu pociąg będzie jechał dalej i ci podróżni którzy na własne ryzyko chcą pozostać w pociągu mogą to uczynić. Tym podróżnym jednakże, których sprawy nie są pilne, radzi się opuścić wóz i schronić do bramy.
3) Po uskutecznieniu powyższego pociąg zostaje przez motorniczego uruchomiony i kursuje w dalszym ciągu.
4) Jeśli by Dowództwo Ośrodka OPL Łódź uznało za konieczne unieruchomienie pociągów na linii, zostanie ono uskutecznione jak dotychczas przez wyłączenie prądu. Służba wtedy wraz z pozostałymi podróżnymi winna się schronić do bram, schronów lub rowów ochronnych.
 

9 września 1939
Wkroczenie wojsk niemieckich do Łodzi. Wstrzymano ruch tramwajów.
 

3 listopada 1939
Wznowiono częściowo ruch tramwajów w mieście. Tramwaje wciąż nie kursowały ulicą Piotrkowską. Objazdy ulicami Gdańską i Kilińskiego.
 

9 listopada 1939
Łódź włączono do obszaru tzw. "Kraju Warty" (Warthegau), czyli ziem polskich, które znalazły się w granicach III Rzeszy. W nocy 9/10 listopada aresztowano dyrektora KEŁ inż. Jana Ringa.
 

10 listopada 1939
Wprowadzono w życie zarządzenie Naczelnika Ruchu z dnia 10 listopada 1939 r.:
Ponieważ pracownicy nie stosują się do zarządzeń kierownictwa ruchu wydanych na piśmie i wygłaszanych na wykładach, względnie źle je komentują, przeto przypominam, że:
1) Konduktorzy winni wygłaszać przystanki głośno, w ten sposób, że po ruszeniu pociągu z przystanku należy wygłaszać przystanek następny.
2) Zaraz po wygłoszeniu przystanków zachęcać podróżnych, aby zawczasu przygotowali się do wyjścia przez zajęcie miejsca w pobliżu pomostu.
3) Stale zapraszać podróżnych do posuwania się wewnątrz wozu ku przodowi.
4) Prosić podróżnych by podczas przepełnienia wozów nie korzystali przy wychodzeniu z pociągu, z tylnego pomostu czym przeszkadzają przy wejściu wsiadającym podróżnym.
5) Motorniczowie obowiązani są przyjść z pomocą konduktorom w ten sposób, że podczas przepełnienia wozów na postojach powinni otworzyć drzwi do wagonu i zapraszać publiczność do posuwania się ku przodowi.
6) Motorowi obowiązani są przed uruchomieniem pociągu wyjrzeć i stwierdzić czy nie ma wysiadających jak i wsiadających podróżnych, a dopiero potem mogą uruchomić pociąg.
7) Ponieważ niniejsze zarządzenie ma na celu utrzymanie porządku w pociągach i skrócenie postojów na przystankach, przeto należy wymienione wyżej czynności wykonywać tak, by osiągnięty został cel sprawności.
 

21 listopada 1939
W lasach lućmierskich został rozstrzelany dyrektor KEŁ Jan Ring.
 

13 grudnia 1939
Wznowiono ruch tramwajów na ul. Piotrkowskiej (zezwolono na uruchomienie trzech linii). Dzień później przywrócono komunikację tramwajową w pełnym wymiarze.
 

28.12.1939
Wprowadzono w życie zarządzenie Naczelnika Ruchu z dnia 28 grudnia 1939 r.:
Zdarzają się częste wypadki zatrzymań naszych pociągów na linii przez wozy i samochody. Na każde zatrzymanie należy złożyć raport z podaniem:
1) Przy wozach konnych: rodzaj wozu, nazwisko i adres woźnicy lub właściciela wozu.
2) Przy samochodach: znak, numer i rodzaj samochodu - osobowy, ciężarowy, wojskowy, policyjny itp., ewentualnie jeszcze kolor samochodu. Jeżeli auto nie posiada żadnego numeru, należy to wyraźnie w raporcie zaznaczyć, przy czym musi to być stwierdzone dwoma podpisami, tj. kontrolera i motorniczego lub konduktora, ewentualnie świadka z podróżnych.
Nie stosujących się do tego będę karał, aż do zwolnienia z pracy włącznie.
 

1940

styczeń 1940
Wprowadzono dla ludności żydowskiej zakaz podróżowania wagonami silnikowymi (od lutego całkowity zakaz korzystania ze środków komunikacji miejskiej). Polacy mogli korzystać z wagonów doczepnych. Jeśli na linii kursował tylko wóz silnikowy, mogli korzystać z tylnej części wagonu. Wewnątrz na specjalnym, odgradzającym łańcuchu oraz nad przednim pomostem widniały tabliczki z napisem "Nur für Deutsche - Tylko dla Niemców".
 

17 stycznia 1940
Władze wojskowe zezwoliły na uruchomienie pięciu linii przebiegających ulicą Piotrkowską.
 

11 kwietnia 1940
Zmieniono nazwę miasta Łódź na niemiecką - Litzmannstadt.
 

30 kwietnia 1940
Utworzono w Łodzi getto żydowskie. Jego teren w północnej części miasta, w dzielnicy Bałuty, zajmował powierzchnię 4,13 km² i skupiał prawie 160 tys. mieszkańców Łodzi. Na jego terenie znajdowały się fragmenty tras linii miejskich, podmiejskich oraz krańcówka na Bałuckim Rynku. Teren getta był ściśle odizolowany od reszty miasta. Z eksploatacji wyłączono również tory tramwajowe. Wyjątkiem były ul. Zgierska i Limanowskiego. Ulice te były wydzielone z obszaru getta i odbywał się na nich ograniczony ruch kołowy. Ruch pieszy był zakazany. Do przemieszczania się między sektorami getta służyły specjalne kładki, wzniesione ponad ulicami.
 

30 kwietnia 1940
Wydłużono trasę linii konstantynowskiej i lutomierskiej na terenie Łodzi - od Zdrowia do pl. Wolności.
 

12 czerwca 1940
Krańcówkę linii pabianickiej i tuszyńskiej przeniesiono na pl. Reymonta. Do tej pory manewrowały one na ul. Piotrkowskiej, na odcinku między pl. Reymonta i pl. Niepodległości.
 

19 sierpnia 1940
Zmieniono nazwę przedsiębiorstwa tramwajów miejskich z "Lodzer Elektrische Strassenbachnen" na "Litzmannstadter Elektrische Strassenbachnen".