|
Łódzkie tramwaje i autobusy
Strona poświęcona historii
komunikacji miejskiej w Łodzi i okolicach |
|
|
TABOR AUTOBUSOWY
STRONA GŁÓWNA
|
|
Fiat 666 RN
1948 - 1950
|
|
|
|
Pamiątkowa fotografia
motorniczego Wacława Malinowskiego przy Fiacie 666 RN - 7.
Zdjęcie wykonano na terenie
zajezdni Chocianowice, ok. 1949 r.
|
Typ:
Fiat 666 RN
Producent:
Włoska Fabryka Samochodów w Turynie Fiat.
Rok budowy: 1948
Liczba pojazdów w Łodzi: 7
Pierwszy przydział: MZK Łódź (zajezdnia
Chocianowice)
Ostatni przydział: MZK Łódź (zajezdnia
Chocianowice)
Data wpisu pierwszego pojazdu: 11.10.1948 r.
Data skreślenia ostatniego pojazdu: 1950 r.
Długość: 9500 mm
Szerokość: 2490 mm
Wysokość: 3200 mm
Ciężar własny: 8240 kg
PODWOZIE
Silnik: Fiat typ 366/45 sześciocylindrowy,
wysokoprężny o zapłonie samoczynnym
Pojemność silnika: 9,36 dm3
Moc silnika: 113 KM
Skrzynia biegów: 4-biegowa, mechaniczna
współpracująca z dwustopniowym reduktorem.
Wał napędowy: dwuczęściowy z przegubami
krzyżakowymi. Napęd na tylne koła.
Układ kierowniczy: przekładnia ślimakowa. |
Układ hamulcowy:
hamulec roboczy - jednoobwodowy, uruchamiany
hydraulicznie. Hamulec postojowy - mechaniczny,
działający na wał napędowy.
Zbiornik paliwa: 142 l
NADWOZIE
Spawane o konstrukcji szkieletowej połączone z
podłużnicową ramą nośną. Poszycia zewnętrzne boczne
z blachy stalowej. Ściany wewnętrzne i sufit
wykończone płytami.
Podłoga: drewniana, pokryta
wykładziną PCV.
Ogrzewanie wnętrza: brak
Oświetlenie wnętrza: brak danych
Wentylacja: przesuwne szybki w bocznych oknach.
Stanowisko kierowcy: otwarte, po prawej stronie
Ilość miejsc siedzących: 42 + 2 osoby obsługi
(miękkie, pokryte skajem)
Ilość miejsc stojących: brak
Drzwi: jednoskrzydłowe - obsługa ręczna.
Liczba drzwi: 2
Układ drzwi: 0-1-1
Prędkość maksymalna: 78 km/h
Zużycie paliwa: 23 l/100 km |
|
W 1948 r., dzięki staraniom Zarządu Miejskiego u władz
centralnych, Łódź otrzymała z Motozbytu przydział sześciu
autobusów. Początkowo nie było wiadomo, jakiej będą marki –
rozważano między innymi Lancie lub Leylandy. Ostatecznie
jednak do obsługi pierwszej linii autobusowej uruchomionej w
Łodzi po II wojnie światowej zakupiono Fiaty 666 RN.
Autobusy przybyły z Warszawy do Łodzi 13 września 1948 r.
Następnie w MZK przez dwa tygodnie prowadzono szkolenie
kierowców. Były to jedyne autobusy w historii łódzkiej
komunikacji miejskiej, w których stanowisko kierowcy
znajdowało się po prawej stronie.
|
|
|
|
Źródło:
"Głos Robotniczy", 15.09.1948 r.
|
|
|
|
Źródło:
"Express Ilustrowany", 16.09.1948 r.
|
Po zatwierdzeniu
przez Miejską Radę Narodową trasy z przystankami oraz taryfy
opłat, 11.10.1948 r. autobusy wprowadzono do eksploatacji.
Spośród siedmiu pojazdów początkowo do codziennej obsługi
linii „A” (o długości 4478 m) kierowano cztery. Tak
inaugurację nowej komunikacji opisywała ówczesna prasa:
Na trasie kursują co 15 min. 4 autobusy marki "Fiat".
Pierwsi pasażerowie bardzo chwalili sobie wygodne siedzenia
w autobusach. Gorzej, że "Fiaty" podobnie jak warszawskie "Chaussony",
są autobusami dalekobieżnymi i ich częste hamowanie na
przystankach powoduje dość intensywne zużycie.
|
|
|
Fiaty stacjonowały w zajezdni tramwajowej Chocianowice,
gdzie wydzielono dla nich specjalny plac postojowy.
Prawdopodobnie nie wszystkie autobusy miały identyczny
wygląd. Według niektórych źródeł karosowanie podwozi
odbywało się w Sanoku, a także w prywatnych zakładach w
Poznaniu, Krakowie, Skoczowie oraz w węgierskim Mavagu.
Pojazdy pochodzące od różnych producentów mogły różnić się
między sobą, co potwierdzają zdjęcia wozów nr 6 i 7.
|
|
|
|
Fiat nr
6. Łódź, krańcówka przy ul. Rzgowskiej. Fot. ze zbiorów Christine Be. Źródło:
Łódzki Wehikuł Czasu
|
|
|
|
Fiat nr
7. Łódź, krańcówka przy ul. Rzgowskiej. Fot. ze zbiorów Christine Be. Źródło:
Łódzki Wehikuł Czasu
|
|
Słabe zaplecze
techniczne oraz brak doświadczenia w obsłudze trakcji
spalinowej sprawiły, że nawet przy siedmiu pojazdach nie
udało się utrzymać kursów na całej trasie z pl.
Niepodległości do ul. Rzgowskiej przy Józefów. Linię
skrócono więc do Chojen, gdzie do jej obsługi wystarczały
dwa autobusy.
Duża
awaryjność i niewielka przydatność Fiatów w ruchu miejskim
spowodowały, że w 1950 r. wszystkie sprzedano, a ich miejsce
zajęły Mavagi Tr-5. Dalsze losy Fiatów pozostają nieznane.
Jeden z nich został uwieczniony w 15-minutowej etiudzie
Stanisława Lenartowicza z 1950 r. pt.
Dzieci trudne. W
jednej ze scen autobus podjeżdża na przystanek
(najprawdopodobniej przy ul. Rzgowskiej) z tablicą
kierunkową „PL. NIEPODLEGŁOŚCI”.
|
