Łódzkie tramwaje i autobusy
Strona poświęcona historii komunikacji miejskiej w Łodzi i okolicach


KRAŃCÓWKI TRAMWAJOWE
 
STRONA GŁÓWNA
 

Zajezdnia tramwajowa Dąbrowskiego
1928 - 2011

 

Zajezdnia Dąbrowskiego. Fot. Marek Krymarys, ze zbiorów MKM MPK-Łódź; 1998 r.
 

Zajezdnię zbudowano przy zbiegu ulic Kilińskiego i Dąbrowskiej (obecnie Dąbrowskiego). Jej adres to Kilińskiego 245, jednak w powszechnym użyciu i dokumentach, a także na tablicach zjazdowych w tramwajach, funkcjonowała pod nazwą „zajezdnia Dąbrowskiego”.

"Rozwój", 3.06.1928 r.
 

Budowę zajezdni rozpoczęto prawdopodobnie w czerwcu 1928 r. W kolejnych miesiącach kilkukrotnie zapowiadano jej otwarcie, optymistycznie zakładając ukończenie przed końcem roku. Do użytku oddawano ją etapami, a budowę zakończono dopiero w 1929 r.
 

"Echo", 11.10.1928 r.
 

 

Budowa hali zajezdni.
Fot. ze zbiorów MKM MPK-Łódź, 1928 r.


 

 

Budowa hali zajezdni.
Fot. ze zbiorów MKM MPK-Łódź, 1928 r.


 

Przy zbiegu ulic Dąbrowskiej i Kilińskiego wzniesiono kompleks budynków administracyjnych: dwa parterowe oraz dwupiętrowy z użytkowym poddaszem. Wewnątrz mieściły się m.in. konduktornia, ambulatorium, ekspedycja oraz dwupokojowe mieszkanie dla portiera. W dwupiętrowym budynku znajdowały się pomieszczenia biurowe, gabinet kierownika, pokój kontroli i statystyk oraz pokój listy płac. Dla motorniczych i konduktorów dojeżdżających z dalszych miejscowości przygotowano na piętrach pokoje sypialne, stołowe i kąpielowe. Była również kuchnia, spiżarnia, a na poddaszu – pralnia. W parterowym budynku od strony zachodniej urządzono salę wykładową o powierzchni ok. 150 m² wraz z niewielkim gabinetem kierownika.
 


Portiernia przylegała do parterowego budynku od strony ul. Kilińskiego. Obok niej znajdowała się brama z dwoma torami, którymi wjeżdżały i wyjeżdżały wagony.
 

 

Dla postoju wagonów tramwajowych wybudowano halę o powierzchni 7900 m². Składała się z 21 ślepo zakończonych torów z kanałami o długości ok. 98 m każdy. Szyny zamontowano na betonowych postumentach, około 1,5 m nad obniżoną podłogą. Odcinki między torami wypełniono deskami, tworząc podłogę na równi z terenem zewnętrznym, natomiast metrowe przestrzenie między szynami pozostawiono odkryte, tworząc kanały. Każdy tor miał własną bramę wjazdową, składającą się z dwóch stalowo-drewnianych wrót.

Murowany budynek hali postojowej miał 100 m długości i 79 m szerokości. Konstrukcja dachu była stalowa, ze świetlikami usytuowanymi równolegle do osi torów. Ściana od strony północnej posiadała okna, a od strony wschodniej znajdowały się drzwi do warsztatów oraz tzw. małej hali, w której początkowo przeprowadzano remonty wagonów.

"Republika Ilustrowana" z 27.02.1929 r.
pisała:
"Jak wiadomo K.E.Ł. w nader szybkim tempie prowadzi roboty dookoła gruntownego przygotowania nowej remizy, przy zbiegu ulic Kilińskiego i Dąbrowskiej. Koszt wynosi ponad 1 milion złotych.
Remiza ta zbudowana z żelazo-betonu jest instalowana na wielką skalę europejską i pomieści w sobie oprócz szeregu urządzeń 200 wagonów nowego typu".

 

W zajezdni ułożono dwa rodzaje szyn. Na zewnątrz szyny żłobkowe o łącznej długości 1140 m toru. W hali szyny kolejowe typu Vignoles o łącznej długości 2118 m toru. Ciekawostką były cztery rozjazdy z potrójnym rozwidleniem.

Układ torów z 1929 r. Opracowanie na podstawie dokumentów ze zbiorów MKM MKP-Łódź.
 

Cały obiekt zajmował powierzchnię 26 860 m². Zajezdnia początkowo przystosowana była do obsługi stu wagonów o długości 8 i 10 m. Przydzielono tam Herbrandy, Simmeringi, Sanoki i Lilpopy. Pierwszym kierownikiem zajezdni został Bolesław Gralak, który pełnił tę funkcję aż do wybuchu II wojny światowej.
 
 

Widok zajezdni krótko po zakończeniu budowy.
Fot. ze zbiorów MKM MPK-Łódź, 1929 r.
 

 

Grupa tramwajarzy na tle portierni i wagonu Lilpop II.
Fot. ze zbiorów MKM MPK-łódź, 23.10.1932 r.

 

Poniżej znajduje się opis ulicy Dąbrowskiej autorstwa Wacława Pawlaka, opublikowany w „Kronice Miasta Łodzi” w 2004 r.
"
W latach międzywojennych znaczenie leżącej na peryferiach Łodzi ulicy Dąbrowskiego znacznie wzrosło. Minęły czasy, kiedy z drzemki budził ją tylko na krótko turkot przejeżdżających wozów z cegłą lub węglem. W 1928 roku na obszernym terenie położonym u zbiegu ulic Dąbrowskiego i Kilińskiego stanęły zabudowania drugiej w Łodzi zajezdni tramwajowej. Odtąd od świtu do późnego wieczoru, rozlegało się tu dudnienie i zgrzyty kół tramwajów manewrujących na rozjazdach szyn. Hałasy dobiegające z zajezdni były utrapieniem okolicznych mieszkańców.
Odtąd też sąsiadujące z zajezdnią bezużyteczne wyrobiska po wydobytej glinie nabrały pewnej wartości. Właściciele cegielni rozparcelowali je na działki budowlane. Ich nabywcami byli głównie tramwajarze, a także lepiej zarabiający robotnicy z łódzkich fabryk. Oszczędności swe lokowali w budowę niewielkich domków, otoczonych starannie pielęgnowanymi ogródkami.
Na wolnych terenach, pomiędzy z rzadka stojącymi domkami, pojawiły się czynszowe kamieniczki ze sklepami na parterze, oferującymi klientom "mydło i powidło". Jednakże w tutejszym krajobrazie nadal przeważały poletka żyta i ziemniaków oraz wypalone słońcem łąki, na których kozy i krowy wyskubywały lichą trawę; czasem przemknął w podskokach zabłąkany zając".
 
 

Brama z torowiskiem od strony ulicy Kilińskiego.
Fot. ze zbiorów MKM MPK-Łódź, okres 1939 - 1944.
 

 

Tory wjazdowe i wyjazdowe od strony ulicy Kilińskiego.
Fot. ze zbiorów MKM MPK-Łódź, okres 1939 - 1944.
 

Zajezdnia na pocztówce z okresu okupacji. Uwagę zwraca zamaskowany napis w języku niemieckim oraz nadruk w języku polskim. Pocztówkę w tej formie wprowadzono ponownie do sprzedaży krótko po zakończeniu II wojny światowej.
 

W 1942 r. do zajezdni przydzielono wiele używanych wagonów sprowadzonych przez Niemców z innych miast. Najczęściej były to niewielkie doczepki o dość przestarzałej konstrukcji z początku XX wieku. Mimo leciwego wieku tabor ten służył jeszcze przez wiele lat.

Okres okupacji zajezdnia przetrwała bez większych zniszczeń, a po zakończeniu wojny główne naprawy dotyczyły sieci górnej. Oprócz codziennej pracy rozwijało się również życie kulturalne: swoje próby w małej hali z torem odbywały chór męski i Orkiestra Dęta – tor potocznie zaczęto nazywać „torem orkiestry”. W świetlicy wystawiano sztuki teatralne.
 

 

Otwarcie świetlicy w zajezdni. Zespół teatru amatorskiego w programie okolicznościowym.
Fot. ze zbiorów MKM MPK-Łódź, 24.08.1946 r.
 

 

Teatr amatorski. Scena ze sztuki "Klub Kawalerów"
Fot. ze zbiorów MKM MPK-Łódź, 1947 r.

 

W latach 50. zajezdnia zaczęła otrzymywać wagony generacji N, które na długie lata stały się tam podstawowym typem. Najpierw były to wagony silnikowe 2N, a od 1957 r. 5N oraz doczepne 5ND. Stopniowo wycofywano również wagony wyprodukowane jeszcze przed I wojną światową. Na początku lat 60. zajezdnia była już mocno przepełniona.

Poniżej przedstawiono tabelę ze stanem taboru w 1958 r. Uwagę zwracają prawie wyłącznie parzyste numery taborowe wagonów – pozostałość po podziale wprowadzonym jeszcze w KEŁ, która posiadała dwie zajezdnie. Wagony z numerami nieparzystymi stacjonowały na Tramwajowej. Po zjednoczeniu KEŁ z ŁWEKD podział ten stopniowo zanikał.
 

Stan taboru w kwietniu 1958 r.
wagony silnikowe

typ

ilość

numery taborowe

Herbrand GE58

2

53, 57
Lilpop II

27

2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 42, 44, 46, 48, 50, 62, 64, 66, 68, 70, 132, 134, 136, 138, 140, 142, 144, 146, 148, 150
Lilpop III

12

152, 154, 156, 158, 160, 162, 164, 166, 168, 170, 172, 174
2N1

10

213, 215, 216, 217, 220, 221, 223, 224, 258, 289
2N2

37

112, 114, 226, 228, 230, 232, 234, 236, 238, 240, 242, 244, 246, 248, 250, 252, 254, 256, 258, 260, 262, 264, 266, 268, 270, 272, 274, 276, 278, 280, 282, 284, 286, 288, 290, 292, 294
5N

5

92, 94, 96, 98, 100
Razem

105

wagony doczepne

Herbrand

40

302, 304, 306, 308, 312, 314, 320, 322, 324, 326, 330, 332, 336, 338, 340, 342, 352, 354, 356, 396, 398, 400, 414, 434, 436, 438, 454, 456, 458, 484, 486, 488, 490, 492, 494, 496, 498, 1192, 1196, 1198
Belgijski

10

362, 364, 366, 368, 370, 372, 374, 376, 378, 380
Hanowerski

6

382, 386, 388, 390, 392, 394
Petersburski

9

408, 410, 412, 416, 418, 420, 422, 426, 430
Ryski

4

442, 444, 446, 452
Sanok

11

462, 464, 466, 468, 470, 472, 474, 476, 478, 480, 482
Legnicki

1

522
Ulm

2

542, 544
Kassel

5

552, 554, 556, 558, 560
Wiedeński

2

566, 568
GE58

3

1116, 1138, 1140
U104

3

1122, 1126, 1128,
Mainz

2

1176, 1178
Cieszyn

1

1194
2ND

5

584, 586, 588, 590, 592
5ND

8

504, 506, 508, 510, 512, 514, 516, 680
Razem

112

 
 

Niezrealizowany projekt rozbudowy układu torowego w zajezdni.
 

W latach 1964–1967 częściowo przebudowano układ torów i powiększono teren po zachodniej stronie hali. Pod koniec 1964 roku przeniesiono wjazd i wyjazd wagonów z ulicy Kilińskiego na Dąbrowskiego. W 1965 roku oddano na nowym placu 16 torów postojowych, a w 1967 – kolejne cztery. Łącznie ułożono 20 torów różnej długości, które mogły pomieścić 152 wagony. Przebudowano również torowisko w północnej części hali.

Tory nr 6, 9, 12, 15, 18 i 21 stały się przelotowe, umożliwiając wyjazd wagonów po przeglądach bezpośrednio na plac postojowy. Pozostałe ślepe tory w większości skrócono. Na torze nr 15 zainstalowano automatyczną myjnię wagonów, a na torze nr 17 – tokarnię kanałową, umożliwiającą regenerację obręczy kół jezdnych bez demontażu z wózka wagonu. Dawna mała hala remontowa została przebudowana wewnątrz; tor w niej pozostał, lecz bramę wjazdową zlikwidowano.

Po rozbudowie „dwójka” stała się największą łódzką zajezdnią, dysponującą 306 miejscami dla 10-metrowych wagonów. Oprócz torowiska przebudowano całkowicie zaplecze socjalne, wzbogacone o nowe szatnie (dotychczasowe znajdowały się w podziemiu), umywalnie i suszarnie odzieży. Na placu ustawiono również poczekalnię dla konduktorów.

Układ torów po rozbudowie zajezdni w latach 1964 - 1967.
Opracowanie na podstawie dokumentów ze zbiorów MKM MKP-Łódź.

 

W pierwszej połowie lat 70. MPK otrzymało 164 wagony przegubowe, jednak na zajezdnię Dąbrowskiego trafiły jedynie trzy prototypowe i dość awaryjne 802N. Krótki epizod miało również kilka wagonów przegubowych 102NaW. Mimo największej liczby nowych pojazdów, zajezdnia dysponowała wówczas najstarszym taborem – stacjonowało tam wiele ponad 20-letnich wagonów 2N, a przedwojenne Lilpopy wycofano dopiero w 1974 roku. Ostatnie wozy dwukierunkowe przekazano na Helenówek w 1976 lub 1977 roku. Z powodu niewystarczającej liczby nowych 805N przedłużono żywotność niektórych wagonów 2N, przebudowując ich nadwozia na 5N z automatycznymi drzwiami. Ostatnie takie remonty przeprowadzono jeszcze w 1978 roku w wagonach: 248, 264, 267, 268, 272, 274, 279, 280, 283, 288 i 291.
 
 

Lilpop II - 147 + Lilpop IID - 500 przed halą.
Fot. ze zbiorów Wojciecha Dębskiego, 1972 lub 1973 r.
 

 

Doczepny Lilpop IID - 494 w hali.
Fot. ze zbiorów Wojciecha Dębskiego, 1972 lub 1973 r.
 

 

2N2-236 + 5ND-689 podczas wjazdu do zajezdni.
Fot. ze zbiorów Wojciecha Dębskiego, 1973 r.
 

 

2N2-236 + 5ND-689 przed halą.
Fot. ze zbiorów Wojciecha Dębskiego, 1973 r.
 

 

2N2-236 + 5ND-689 w hali na myjni automatycznej.
Fot. ze zbiorów Wojciecha Dębskiego, 1973 r.

 

 

2N2-236 + 5ND-689 w hali przy stanowisku do przeglądu pantografów.
Fot. ze zbiorów Wojciecha Dębskiego, 1973 r.
 

W latach 1975–1977 między torami 15 i 16 wzniesiono murowaną ścianę działową, dzieląc halę na dwie części. Drewnianą podłogę między torami zastąpiono betonową. Tor nr 16 częściowo wyłączono z eksploatacji, adaptując go na pomieszczenia gospodarcze.
 

Stan taboru w maju 1978 r.
wagony silnikowe

typ

ilość

numery taborowe

2N1

10

213, 215, 216, 217, 220, 221, 223, 224, 258, 289
2N2

85

111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 120, 121, 122, 123, 124, 193, 202, 226, 227, 228, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 244, 245, 247, 248, 250, 251, 252, 253, 254, 255, 256, 257, 259, 260, 261, 262, 263, 264, 265, 266, 267, 268, 269, 270, 271, 272, 273, 274, 275, 276, 277, 278, 279, 280, 281, 283, 284, 286, 288, 290, 291, 292, 293, 295, 401, 402, 404, 406, 408, 409, 410, 411, 412, 417
5N

55

74, 75, 78, 79, 106, 136, 176, 187, 207, 212, 214, 222, 296, 297, 299, 300, 302, 304, 305, 306, 307, 308, 309, 311, 312, 313, 314, 315, 316, 317, 318, 319, 320, 321, 323, 324, 325, 326, 327, 329, 331, 332, 333, 334, 335, 339, 340, 342, 343, 344, 349, 350, 363, 394, 395, 398
802N

2

1, 3
102NaW

3

876, 878, 880
Razem

155

wagony doczepne

5ND

153

520, 521, 522, 526, 529, 531, 550, 558, 574, 575, 577, 580, 581, 582, 593, 594, 597, 599, 600, 601, 602, 603, 604, 606, 607, 608, 609, 610, 611, 613, 614, 615, 616, 617, 619, 620, 621, 622, 623, 624, 628, 629, 630, 631, 632, 634, 635, 636, 637, 638, 639, 642, 643, 645, 646, 647, 648, 649, 650, 651, 652, 653, 654, 655, 656, 657, 658, 659, 660, 661, 662, 663, 664, 665, 666, 667, 668, 669, 670, 671, 672, 673, 678, 680, 681, 682, 683, 686, 689, 691, 692, 693, 694, 696, 697, 698, 699, 700, 701, 704, 705, 709, 710, 711, 712, 713, 714, 715, 716, 717, 718, 719, 720, 721, 725, 726, 727, 728, 729, 730, 731, 732, 733, 735, 736, 737, 739, 740, 741, 742, 743, 744, 745, 747, 748, 749, 750, 751, 752, 754, 756, 757, 781, 782, 783, 785, 786, 788, 791, 795, 796, 797, 798
Razem

153

 
    drzwi jednoskrzydłowe, przesuwne ręcznie (2N)
drzwi dwuskrzydłowe, przesuwne ręcznie (5N, 5ND)
drzwi dwuskrzydłowe, przesuwne automatycznie (2N, 5N, 5ND)
drzwi czteroskrzydłowe, łamane automatycznie (2N, 5N, 5ND)
 

Metalowa tablica boczna, używana w wagonach generacji N do 1983 r.
Eksponat ze zbiorów MKM MPK-Łódź.
 

 

Na placu postojowym stoi jeden z ostatnich wagonów 2N2 z ręcznie otwieranymi drzwiami, a w tle widać jeden z pierwszych wagonów 805Na.
Fot. Leszek Pohoryles, 1979 r.
 

 

Plac postojowy. Skład 2N2-248 + 5ND przed wyjazdem na trasę.
Fot. Zbigniew Szafrański, 24.07.1981 r.

 

Szczytowy okres działalności zajezdni przypadł na koniec lat 70. Na przełomie 1978/1979 pracowało w niej blisko 300 motorniczych oraz 181 pracowników zaplecza technicznego. Na miasto wyjeżdżały wówczas 133 składy, co stanowiło prawie 40% całego łódzkiego taboru tramwajowego. Do 1986 r. „dwójka” pozostawała największą zajezdnią w mieście.
9.10.1979 r. do inwentarza wpisano pierwsze wagony typu 805Na – wozy o numerach 424, 425, 426 i 427. Rozpoczął się proces stopniowej wymiany taboru, zakończony jesienią 1985 r.

 

Stan taboru w maju 1985 r.
wagony silnikowe

typ

ilość

numery taborowe

2N1

 2

6, 216
2N2

6

1, 3, 4, 196, 210, 211
5N

22

116, 120, 121, 124, 125, 126, 127, 129, 130, 131, 132, 134, 135, 140, 142, 143, 202, 204, 207, 208, 209, 212
805Na

179

222, 223, 224, 225, 226, 227, 228, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 258, 259, 260, 261, 262, 263, 264, 265, 266, 267, 268, 269, 270, 271, 272, 273, 274, 275, 276, 277, 278, 279, 280, 281, 282, 283, 284, 285, 286, 287, 288, 289, 290, 291, 292, 293, 294, 295, 296, 297, 298, 299, 300, 301, 302, 303, 304, 305, 306, 307, 308, 309, 310, 311, 312, 313, 314, 315, 316, 317, 318, 319, 320, 321, 322, 323, 324, 325, 326, 327, 328, 329, 330, 331, 332, 333, 334, 335, 336, 337, 338, 339, 340, 341, 342, 343, 344, 345, 346, 347, 348, 349, 350, 351, 352, 353, 354, 355, 356, 357, 358, 359, 360, 361, 362, 363, 364, 365, 366, 367, 368, 369, 370, 371, 372, 373, 374, 375, 376, 377, 378, 379, 380, 381, 382, 383, 384, 385, 386, 387, 388, 389, 390, 391, 392, 393, 394, 395, 396, 397, 402, 403, 404, 405, 406, 407, 408, 409, 410, 411, 412, 413, 424, 425, 426, 427, 430, 431, 433
Razem

209

 

wagony doczepne

5ND

28

601, 611, 613, 623, 632, 636, 638, 639, 643, 648, 651, 652, 654, 655, 656, 665, 668, 669, 673, 678, 682, 689, 692, 697, 698, 705, 709, 743,
Razem

28

 
 

W latach 80. dokonano kolejnego podziału hali, stawiając blaszaną ścianę działową między torami 12 i 13. Obiekt podzielono wówczas na trzy części: 12-, 3- i 6-torową. Dwie mniejsze wyposażono w zamykane wrota, podczas gdy w największej części hali zlikwidowano je już w latach 70.

Pod koniec 1983 r. do zajezdni trafiło kilka wagonów w odmiennym malowaniu. Z powodu problemów z dostępnością czerwonej farby składy 805Na nr 392+393, 404+405 i 423+424 pomalowano w barwy kremowo-zielone, a skład 386+387 – w kremowo-szare. Wiadomo również o jednej kremowo-szarej doczepie 5ND nr 655.

W 1985 r. zakończono w zajezdni proces wymiany taboru. Jesienna dostawa 20 nowych wagonów 805Na umożliwiła całkowite wycofanie pojazdów generacji N. Wśród nich znalazł się rekordzista – wagon 2N1 nr 216, stacjonujący na Dąbrowskiego przez 34 lata, który następnie przekazano do dalszej służby w Chocianowicach. „Dwójka” była drugą – po Tramwajowej – łódzką zajezdnią, w której wycofano dwuosiowe wagony N. Ostatnie skreślono 13.12.1985 r.
 

 

Wagony 805Na na placu postojowym.
Fot. Wojciech Dębski, 28.12.1994 r.

 

 

Wagony 805Na na placu postojowym.
Fot. Wojciech Dębski, 28.12.1994 r.

 

 

Zajezdnia z lotu ptaka.
Fot. Marek Krymarys, ze zbiorów MKM MPK-Łódź,
1998 r.
 

 

805Na-2520 + 805Na-2523 na torze biegnącym wokół hali. Fot. Wojciech Dębski, 17.10.1998 r.
 

18.04.2000 r. z dawnej zajezdni przy ul. Tramwajowej przeniesiono na Dąbrowskiego wagony historyczne: Herbrand GE58, Lilpop II oraz skład 5N+5ND. Stąd przez kilka lat wyjeżdżały one na różne imprezy okolicznościowe. Po wydzieleniu części hali w Zakładzie Techniki dla pojazdów zabytkowych, 6.09.2007 r najstarsze wagony przeniesiono właśnie tam. Na Dąbrowskiego pozostał skład 5N-337+5ND-644, który od 2003 roku w sezonie letnim regularnie obsługiwał turystyczną linię „0”.

Krótki epizod w historii zajezdni miały także wagony liniowe z aparaturą energoelektroniczną firmy Elin. W latach 2002–2004 stacjonowały tam składy 2932+2933, 2934+2935 i 2938+2939, a w latach 2003–2004 również skład 2930+2931. Ze względu na zbyt krótkie przewody sterowania wielokrotnego między wagonami wprowadzono dla „Elinów” zakaz jazdy po ostrym łuku toru nr 9, o czym informował stosowny znak. Pod koniec sierpnia 2004 r. wszystkie przekazano do zajezdni przy ul. Telefonicznej, a w ich miejsce trafiły klasyczne składy 805Na: 2616+2617, 2628+2629, 2700+2701 i 2724+2725.

Na Dąbrowskiego stacjonowały także wozy z Chocianowic, czasowo oddelegowane w związku z remontami. Po raz pierwszy – podczas przebudowy wiaduktu kolei obwodowej i torowiska na ul. Pabianickiej (od ul. Włókniarzy do ul. Leszczowej) w okresie 6.07–28.08.2003. Ponownie – w czasie modernizacji ul. Pabianickiej na odcinku od ronda Lotników Lwowskich (wraz z rondem) do zajezdni Chocianowice, w terminie 12.03–30.06.2008.
 

 

805Na na placu postojowym. W tym czasie stacjonowały tam także wagony z Chocianowic.
Fot. Wojciech Dębski, 10.08.2003 r.
 

 

Historyczny skład 5N-337 + 5ND-644 wyrusza na linię turystyczną "0".
Fot. Wojciech Dębski, 10.08.2003 r.
 

 

Wagony 805Na na placu postojowym.
Fot. Wojciech Dębski, 24.07.2005 r.
 

 

Wagony 805Na na placu postojowym.
Fot. Wojciech Dębski, 3.01.2006 r.
 

 

805Na na placu postojowym. W tym czasie stacjonowały tam również wagony z Chocianowic.
Fot. Wojciech Dębski, 27.06.2008 r.
 

 

Wagony historyczne przed halą.
Fot. Wojciech Dębski, 10.08.2003 r.

 

 

Jedna z bram wjazdowych do zajezdni.
Fot. Wojciech Dębski, 22.05.2007 r.

 

 

Północno-zachodni narożnik hali z wyjazdem na plac postojowy.
Fot. Wojciech Dębski, 31.12.2007 r.
 

Stan taboru na koniec 2007 r.
wagony silnikowe

typ

ilość

numery taborowe

805Na

144

2222, 2223, 2224, 2225, 2226, 2227, 2228, 2229, 2230, 2231, 2232, 2233, 2234, 2235, 2236, 2237, 2238, 2239, 2240, 2258, 2259, 2260, 2261, 2262, 2263, 2268, 2270, 2271, 2272, 2273, 2274, 2275, 2276, 2277, 2278, 2279, 2280, 2281, 2282, 2283, 2284, 2285, 2286, 2287, 2288, 2289, 2290, 2291, 2294, 2295, 2296, 2298, 2299, 2300, 2301, 2302, 2303, 2304, 2305, 2307, 2308, 2313, 2314, 2316, 2329, 2330, 2333, 2334, 2337, 2338, 2343, 2345, 2354, 2355, 2356, 2357, 2358, 2359, 2362, 2363, 2364, 2365, 2366, 2367, 2370, 2371, 2372, 2373, 2374, 2375, 2376, 2377, 2378, 2379, 2380, 2381, 2384, 2385, 2388, 2389, 2390, 2392, 2396, 2397, 2404, 2405, 2406, 2407, 2408, 2409, 2410, 2411, 2413, 2424, 2425, 2426, 2427, 2430, 2431, 2433, 2501, 2502, 2503, 2504, 2505, 2506, 2507, 2509, 2514, 2516, 2517, 2518, 2520, 2525, 2528, 2530, 2616, 2617, 2628, 2700, 2701, 2724, 2725, 2739,
805NaD
(bez kabin)

9

2241, 2269, 2393, 2412, 2508, 2511, 2523, 2532, 2629

Razem

153

 
    czerwony - wagony ze zmodernizowanym designem nadwozia przy użyciu laminatów firmy Astromal (popularnie nazywane "bulwami")
podkreślenie - wagony po remoncie kapitalnym

Opracowanie: Łukasz Stefańczyk
 

Układ torów z ostatnich lat eksploatacji zajezdni.
 

 

Ulica Kilińskiego 245. Brama, którą w latach 1928 - 1964 wjeżdżały i wyjeżdżały z zajezdni tramwaje.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.

 


 

Budynek administracyjny. W połowie lat 90. narożną część wydzierżawiono i dla potrzeb sklepu wykuto na zewnątrz wejście.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.
 

 

Ulica Dąbrowskiego. Torowisko z rozjazdami w kierunku zajezdni.
Fot. Wojciech Dębski, 27.06.2008 r.
 


 

Fragment hali postojowej z przedwojennym logo Kolei Elektrycznej Łódzkiej i datą budowy zajezdni.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.
 

 

Fragment zajezdni.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.

 

 

Fragment hali.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.

 

 

Znak zakazu dalszej jazdy torem nr 9 dla "Elinów".
Fot. Łukasz Stefańczyk, 17.06.2008 r.

 

 

Znak zakazu dalszej jazdy torem nr 9 dla "Elinów".
Fot. Łukasz Stefańczyk, 17.06.2008 r.

 

 

Tokarnia w kanale toru nr 17.
Fot. Wojciech Dębski, 22.05.2007 r.

 

 

Tokarnia w kanale toru nr 17.
Fot. Wojciech Dębski, 22.05.2007 r.

 

 

Tor wyjazdowy z hali. Po lewej stanowisko do przeglądu pantografów oraz miejsce sprzątania wagonów.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.
 

 

805Na - 2413, 2295, 2504 na torach 15, 14, 13.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.

 

 

Tor wyjazdowy z hali.
Fot. Łukasz Stefańczyk, 17.06.2008 r.

 

 

Na początku XXI w. odcięto wyjazd z toru nr 6.
Fot. Wojciech Dębski, 22.05.2007 r.

 

 

Przeciwpożarowy zbiornik wody i tor objazdowy wokół hali. Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.

 

 

Po prawej dawna mała hala remontów, do której przed laty prowadził tor.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.
 

 

Wschodnia część hali z wrotami.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.

 

 

Widok ogólny zajezdni. Zachodnia część hali bez wrót.
Fot. Wojciech Dębski, 3.06.2008 r.

 

Wykaz obsługiwanych linii na koniec lipca 2008 r.

Numer linii

Dzień powszedni

Sobota

Niedziela

Uwagi

szczyt

po szczycie

2

8 4 5 5 -

3

2 2 4 4 -

4

8 6 6 6 pełna obsługa linii

5

2 2 3 3 -

8

10 4 6 4 -

13

14 7 7 7 pełna obsługa linii

14

9 5 5 5 pełna obsługa linii

Razem

53 30 36 34 -
 


 
 

Kanały w hali.
Fot. Wojciech Dębski, 30.12.2009 r.

 

 

Kanały w hali.
Fot. Wojciech Dębski, 30.12.2009 r.

 

 

Dawna poczekalnia dla konduktorów, zbudowana w połowie lat 60.
Fot. Wojciech Dębski, 30.12.2009 r.

 

 

Tor wyjazdowy z hali. W głębi ściany działowe.
Fot. Wojciech Dębski, 30.12.2009 r.

 

 

Od lewej tory nr: 21, 20 i 19 wewnątrz hali.
Fot. Wojciech Dębski, 31.12.2010  r.
 

 

Magazyn na  torze nr 16.
Fot. Wojciech Dębski, 31.12.2010  r.
 

 

Przez 83 lata zajezdnia obsługiwała wyłącznie linie miejskie. Przewinęły się przez nią niemal wszystkie typy wagonów kursujących po Łodzi. Nie doczekała się modernizacji, a decyzję o jej likwidacji podjęto wiele miesięcy przed zamknięciem. W piątek, 28.01.2011 r., z Dąbrowskiego wyjechały liniowo ostatnie tramwaje, które wieczorem zjechały już na Telefoniczną i Chocianowice. Oficjalnie ostatni skład – 805Na-2364 + 805Na-2365 obsługujący linię 4 (brygada 8) – opuścił zajezdnię o godz. 13:56. Poprowadził go motorniczy Piotr Lis.
 

 

Ostatnia noc zajezdni z liniowymi wagonami
Fot. Wojciech Dębski, 27.01.2011 r.

 

 

Ostatnia noc zajezdni z liniowymi wagonami
Fot. Wojciech Dębski, 27.01.2011 r.

 

 

Ostatni liniowy skład przed wyjazdem z zajezdni.
805Na-2364 + 805Na-2365 na linii 4/8.
Fot. Wojciech Dębski, 28.01.2011 r.
 

 

Ostatni liniowy skład wyjeżdżający z zajezdni.
805Na-2364 + 805Na-2365 na linii 4/8.
Fot. Wojciech Dębski, 28.01.2011 r.
 

"Dziennik Łódzki", 29.01.2011 r.
 

"Wiadomości Dnia", 29.01.2011 r.
 

 

Tabor eksploatowany w latach 1928 - 2011

typ wagonu

początek eksploatacji

koniec eksploatacji

Herbrand GE58, UC

1928/1929

1958

Lilpop I

1928/1929

1954

Simmering I

1928/1929

1952

Simmering II

1928/1929

1953

Sanok

1928/1929

1955

Lilpop II

1929

1973

Lilpop III

1939

1973

2N1

1950

1985

2N2

1952

1985

5N/5N1

1957

1985

802N

1970

1981

102NaW

1976?

1979?

805Na

1979

2011

805N-Elin

2002

2004

wagony doczepne
 

Petersburski

1928/1929

1961

Ryski

1928/1929

1959

Belgijski

1928/1929

1961

Hanowerski

1928/1929

1961

Herbrand

1928/1929

1961

Sanok

1929

1973

Legnicki

1942

1959

Ulm

1942

1959

Köln

1942

1956

Kassel

1942

1959

Zürich

1942

1956

Wiedeński

1950

1959

GE58

1949?

1960

U104

1949?

1961

Mainz

1949?

1958

2ND

1955

1974

5ND/5ND1

1957

1985

Lilpop II

1968

1974

 


KRAŃCÓWKI TRAMWAJOWE
 
STRONA GŁÓWNA
 


©
Wojciech Dębski 2008